POWRÓT DO DZIENNIKA

Samotność w prezencie na osiemnaste urodziny? Relacja z konferencji ekspertów FDI

12 maja 2026

7 maja w Warszawie odbyła się konferencja ekspertów organizowana przez Fundację Dobrych Inicjatyw pod honorowym patronatem Rzecznika Praw Obywatelskich. Spotkanie poświęcone było jednemu z najtrudniejszych i jednocześnie najmniej dostrzeganych problemów systemu pieczy zastępczej – procesowi usamodzielniania młodych ludzi opuszczających domy dziecka i rodziny zastępcze.

W wydarzeniu udział wzięli przedstawiciele sektora publicznego, organizacji pozarządowych, biznesu oraz praktycy na co dzień pracujący z dziećmi i młodzieżą w pieczy zastępczej. Termin konferencji nie był przypadkowy – do połowy maja trwają konsultacje publiczne nowelizacji ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.

Dla Fundacji Dobrych Inicjatyw konferencja była przestrzenią do wybrzmienia głosu praktyków i środowiska wspierającego młode osoby wchodzące w dorosłość po doświadczeniu pieczy zastępczej. Była także próbą odpowiedzi na fundamentalne pytanie: dlaczego system tak często pozostawia młodych ludzi samych dokładnie w momencie, w którym najbardziej potrzebują wsparcia?

Punktem wyjścia były raporty FDI

Podstawą dyskusji podczas konferencji były trzy raporty przygotowane lub współtworzone przez Fundację Dobrych Inicjatyw:

Pierwszy raport był pierwszą w Polsce szeroką analizą sytuacji młodych osób opuszczających pieczę zastępczą. Drugi – jakościowym badaniem przeprowadzonym przez IPSOS – oddał głos samym wychowankom i pozwolił zrozumieć ich codzienne doświadczenia, lęki oraz strategie radzenia sobie z dorosłością. Trzeci raport, przygotowany wspólnie z CASE – Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych, pokazał ekonomiczny wymiar problemu.

Wnioski płynące z badań są jednoznaczne: brak skutecznego wsparcia w procesie usamodzielnienia generuje ogromne koszty społeczne i ekonomiczne. Z kolei inwestowanie w mieszkalnictwo wspierane, edukację, opiekę psychologiczną czy profesjonalnych opiekunów usamodzielnienia zwraca się relatywnie szybko – zarówno społecznie, jak i ekonomicznie.

System opiekuńczy zamiast wychowawczego

Podczas pierwszej debaty eksperci rozmawiali o codziennych doświadczeniach młodych ludzi opuszczających domy dziecka i rodziny zastępcze. Dyskusja bardzo szybko zeszła z poziomu formalnych procedur do realiów codziennego funkcjonowania placówek.

Bartłomiej Jojczyk, Prezes Fundacji Dobrych Inicjatyw, zwracał uwagę, że przeciążenie kadrowe w instytucjonalnej pieczy zastępczej sprawia, iż system coraz częściej ogranicza się do zapewnienia podstawowej opieki.

W placówkach, gdzie jeden wychowawca odpowiada za kilkanaścioro dzieci, niezwykle trudno prowadzić indywidualną pracę wychowawczą i przygotowywać młodych ludzi do dorosłości. W efekcie młodzież opuszczająca pieczę często otrzymuje formalną samodzielność bez realnych narzędzi do poradzenia sobie z życiem.

To właśnie ten moment – osiągnięcie pełnoletności – był jednym z najmocniej wybrzmiewających tematów konferencji. Wielu uczestników podkreślało, że państwo w praktyce kończy swoją odpowiedzialność za młodego człowieka dokładnie wtedy, gdy zaczynają się najpoważniejsze wyzwania związane z mieszkaniem, pracą, finansami czy zdrowiem psychicznym.

„To nie są osoby bezradne”

Jednym z ważniejszych głosów podczas konferencji była wypowiedź Agnieszki Bąk z IPSOS, która współtworzyła raport „Kto zapyta, jak się masz?”.

Badaczka zwracała uwagę, że rozmowy z usamodzielniającymi się wychowankami pokazały coś bardzo istotnego – młodzi ludzie po pieczy zastępczej nie są bierni ani pozbawieni sprawczości.

Wręcz przeciwnie. Wielu z nich wykazuje ogromną determinację i wolę walki o własne życie. Problem polega jednak na tym, że często muszą robić to samotnie, bez stabilnego zaplecza emocjonalnego i bez poczucia bezpieczeństwa, jakie większość młodych ludzi otrzymuje naturalnie od swoich rodzin.

Podczas dyskusji wybrzmiało także, że wychowankowie bardzo często ukrywają swoje problemy, obawiając się oceny lub utraty wsparcia. Z zewnątrz mogą sprawiać wrażenie samodzielnych i radzących sobie, podczas gdy w rzeczywistości funkcjonują w permanentnym kryzysie.

Profesjonalizacja procesu usamodzielnienia

Jednym z kluczowych tematów konferencji była potrzeba profesjonalizacji roli opiekuna usamodzielnienia.

Dr hab. Błażej Kmieciak z Biura Rzecznika Praw Obywatelskich podkreślał, że obecny system zbyt często opiera się na rozwiązaniach czysto formalnych, które nie przekładają się na realne wsparcie młodych ludzi.

Eksperci wskazywali, że opiekun usamodzielnienia powinien stać się profesjonalną funkcją wykonywaną przez odpowiednio przygotowanych specjalistów, a nie rolą pełnioną przypadkowo lub wyłącznie „na papierze”.

Wśród najważniejszych postulatów wypracowanych podczas debaty znalazły się:

  • profesjonalizacja funkcji opiekuna usamodzielnienia,
  • stworzenie lokalnych koordynatorów procesu usamodzielniania,
  • rozwój mieszkań treningowych i wspieranych,
  • wprowadzenie rzetelnej edukacji finansowej,
  • zapewnienie długofalowego wsparcia psychologicznego,
  • rozpoczęcie procesu usamodzielniania znacznie wcześniej niż w momencie osiągnięcia pełnoletności.

Uczestnicy konferencji zgodnie podkreślali, że skuteczne usamodzielnienie nie może być jednorazowym administracyjnym procesem, lecz wieloletnim i relacyjnym wsparciem młodego człowieka.

Biznes i NGO – partnerstwo, które może zmieniać system

Druga część konferencji poświęcona była roli partnerstw strategicznych między organizacjami społecznymi a biznesem.

Przedstawicielki Fundacji ORLEN, Fundacji PKO Banku Polskiego, Fundacji Valores oraz KRUK S.A. rozmawiały o odpowiedzialnym zarządzaniu wpływem społecznym i o tym, jak budować współpracę opartą na długofalowych efektach.

Szczególnie ważnym przykładem była prezentacja mieszkania treningowego prowadzonego przez Fundację Dobrych Inicjatyw i KRUK S.A. we Wrocławiu.

Projekt zakłada kompleksowe wsparcie młodych osób w procesie pełnego usamodzielnienia – nie tylko poprzez zapewnienie mieszkania, ale także obecność asystenta usamodzielnienia i pracę nad stabilizacją życiową uczestników.

Podczas debaty wielokrotnie podkreślano, że prawdziwa zmiana społeczna wymaga projektów wieloletnich, opartych na partnerstwie i wzajemnym zaufaniu. Jednorazowe granty nie są w stanie skutecznie odpowiadać na złożone problemy społeczne.

Jakie wnioski płyną z konferencji?

Konferencja Fundacji Dobrych Inicjatyw pokazała bardzo wyraźnie, że proces usamodzielniania młodych ludzi po pieczy zastępczej wymaga głębokiej przebudowy.

Najważniejszym wnioskiem jest konieczność odejścia od myślenia o usamodzielnieniu jako o formalnym zakończeniu pobytu w pieczy. W rzeczywistości jest to proces, który powinien zaczynać się dużo wcześniej i trwać tak długo, jak młody człowiek realnie potrzebuje wsparcia.

Eksperci zgodnie wskazywali, że bez profesjonalizacji systemu usamodzielnień państwo będzie nadal ponosić ogromne koszty społeczne wynikające z kryzysów mieszkaniowych, problemów psychicznych, bezrobocia czy wykluczenia społecznego młodych ludzi opuszczających pieczę.

Wyraźnie wybrzmiał także problem przeciążenia systemu pieczy zastępczej i dramatycznie długiej kolejki dzieci oczekujących na miejsce w pieczy. Nieskuteczne usamodzielnienia dodatkowo obciążają system pomocy społecznej, który mógłby przeznaczać więcej zasobów na rozwój rodzin zastępczych i poprawę jakości opieki.

Uczestnicy konferencji podkreślali również, że potrzebujemy zmiany społecznego myślenia o młodych ludziach po pieczy zastępczej. Nie są oni „problemem”, lecz osobami o ogromnym potencjale, które – przy odpowiednim wsparciu – mogą budować stabilne i samodzielne życie.

Potrzebujemy systemu, który nie zostawia młodych ludzi samych

Po wprowadzeniu tzw. „ustawy Kamilka” państwo wykonało ważny krok w stronę lepszej ochrony dzieci przed przemocą. Standardy Ochrony Małoletnich zwiększyły czujność instytucji i uwrażliwiły służby na krzywdę najmłodszych. Jednak ostatnie doniesienia i wyrok w sprawie Kamilka z Częstochowy pokazują boleśnie, że sama reakcja na przemoc nie wystarczy.

Nie możemy ograniczać się do interwencji dopiero wtedy, gdy dochodzi do tragedii. Potrzebujemy systemu, który nie tylko ratuje dzieci z przemocowych domów, ale także daje im realną szansę na bezpieczne życie po trafieniu do pieczy zastępczej i po jej opuszczeniu.

Dziś system mierzy się z dramatycznym problemem „koszmarnej kolejki” dzieci czekających na miejsce w pieczy oraz z nieskutecznymi usamodzielnieniami, które w przyszłości obciążają pomoc społeczną zamiast budować stabilną dorosłość młodych ludzi.

Dlatego nowelizacja ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej nie może być jedynie kosmetyczną zmianą przepisów. Potrzebujemy realnej przebudowy systemu – opartej na profesjonalnym wsparciu, relacjach i długofalowym myśleniu o bezpieczeństwie dzieci.

Każde zaniechanie oznacza kolejne dzieci pozostawione bez bezpieczeństwa, wsparcia i perspektyw. Państwo nie może kończyć swojej odpowiedzialności w dniu osiemnastych urodzin wychowanka.

 

Obejrzyj relację z konferencji z ekspertami: https://www.youtube.com/watch?v=G6lZvpi1wE4 

 

Zacznij dobrą korespondencję!

Zapisując się do newslettera wyrażasz zgodę na przetwarzanie danych osobowych przez Fundację dobrych inicjatyw w celu realizacji usługi newsletter zgodnie z Polityką Prywatności.